Cookie policy

de Zorgboog gebruikt cookies om bijvoorbeeld de website te verbeteren en te analyseren, voor social media en om ervoor te zorgen dat u relevante advertenties te zien krijgt. Als u meer wilt weten over deze cookies ga dan naar zorgboog.nl/cookies. Bij akkoord op deze cookie policy geeft u de Zorgboog toestemming voor het gebruik van optimale cookies op onze websites. Klik op “Instellingen aanpassen” om uw voorkeuren te wijzigen.

Cookies accepteren Instellingen aanpassen

30 mei 2017

Het verschil maak je van mens tot mens

In mijn jeugd woonde ik in een dorp waar weinig te beleven was voor meiden. Samen met een vriendin, richtte ik daarom op mijn veertiende een damesvoetbalelftal op: de 'Westerbeekse boys-GIRLS'. Deze kleine toevoeging aan een bestaande club, was het startpunt van mijn inspiratie en motivatie om samen met anderen ‘iets’ te creëren.

Mijn hele loopbaan lang ben ik altijd op zoek naar mogelijkheden om, samen met anderen, aan bestaande dingen iets nieuws toe te voegen, waar iedereen - cliënten, medewerkers en organisatie - beter en blijer van wordt. Net als de innovatieprojecten die ik hier binnen de Zorgboog mag trekken; het voelt als een voorrecht. Door jezelf in anderen te verplaatsen, je open te stellen voor hun behoeften en ernaar te handelen, voordat ze er zelf om vragen. Daar ligt altijd de kern waarop je als mens en als organisatie iets bijdraagt aan de levensvreugde van anderen. Hiervan ben ik overtuigd.

Een mooi voorbeeld is zorgrobot ZORA, die we binnen afzienbare tijd gaan inzetten bij mensen met dementie. Hij bezorgt hen afleiding, levendigheid en plezier, terwijl een zorgmedewerker even de ruimte heeft om in alle rust individuele aandacht te schenken aan een andere bewoner. Om het verschil te maken, kan iedereen nieuwe dingen uitproberen. Dat hangt helemaal niet af van innovatieve of grootschalige projecten.

Ik weet nog steeds hoe blij ik was met de eerste polaroidfoto van mijn zoon Joep. Direct na de geboorte moest hij de couveuse in en lag ik eenzaam in een ziekenhuisbed. ’s Nachts kwam een verpleegkundige langs met een polaroidfoto van hem. Eronder stond geschreven: “Ha mama, het gaat goed met mij. Ik kom morgen naar je toe. Kusje Joep!” Kleine moeite, groot plezier!

Uiteraard moet eerst de basis op orde zijn: de zorg en behandeling van uitstekende kwaliteit, de veiligheid gegarandeerd. Dat verwachten onze cliënten terecht van ons. Maar het verschil maak je op de manier hoe je cliënten als mens behandelt. Dat gold ook in mijn vorige baan bij een behandelcentrum voor kinderen met communicatieproblemen. Tevreden cliënten voelde zich begrepen of welkom, met daaropvolgend altijd een verhaal. Over een medewerker die op het juiste moment een gebaar maakte, recht uit het hart!

Ik heb al ervaren dat er binnen de Zorgboog ook mooie verhalen zijn en nog ontstaan. Laten we ze met elkaar delen en elkaar inspireren om het verschil te maken.


Delen via: Deel dit via Facebook Deel dit via Twitter Deel dit via LinkedIn Deel dit via E-mail