Gewaardeerd met 9,0 via Zorgkaart Nederland

Beeldmerk van Zorgboog.

Mia en Jack zijn al ruim zestig jaar getrouwd. Samen bouwden ze een leven vol werk, gezin en avontuur. Mia werkte jarenlang in een naaiatelier in Helmond, Jack was veertig jaar servicemonteur bij de Trappistenbrouwerij in Tilburg. En reizen? Dat deden ze volop. Met de caravan door Europa, maar ook naar verre bestemmingen als Canada, Rusland, China en Afrika. “We hebben samen veel van de wereld gezien.”

Samen zelfstandig blijven
Sinds anderhalf jaar wonen ze in een appartement in de Moeraseik in Helmond. Een plek die goed past bij hun leven nu. “We huren hier zelfstandig en kunnen tegelijkertijd zorg inkopen voor Mia. Die combinatie bevalt heel goed,” vertelt Jack. Mia heeft Alzheimer en haar geheugen laat haar steeds vaker in de steek. Toch genieten ze nog volop van het dagelijks leven.

Als het even kan, zijn ze buiten. Samen fietsen, op familiebezoek of genieten van het uitzicht vanaf hun balkon. Sportief zijn ze allebei altijd geweest. Mia liep zelfs vijf keer de Kennedymars. Tegenwoordig fietst ze op de hometrainer op het balkon. “Bewegen hoort gewoon bij ons.”

Structuur én ruimte voor jezelf
Drie dagen per week gaat Mia naar de dagbesteding in de Gasterij beneden. “Daar geniet ik van,” vertelt ze. Kleuren, knutselen, sjoelen: het brengt structuur en plezier. Voor Jack geeft het ook even ruimte voor zichzelf. Dan fietst hij een flink rondje, werkt aan zijn verzameling munten en postzegels of zit achter de computer.

Zelfstandig dankzij hulp en slimme oplossingen
Zelfstandig blijven lukt dankzij een netwerk van hulp en slimme oplossingen. Een digitale dagkalender helpt Mia overzicht te houden. Zij draagt personenalarmering en twee keer per week helpt een zorgmedewerker haar met douchen. Een vrijwilliger maakt wekelijks een wandeling met Mia en Jack zorgt ervoor dat de medicijnen op tijd worden ingenomen.

Partner én mantelzorger
“Je bent partner, maar ook mantelzorger,” zegt Jack. “Dat is niet altijd makkelijk.” Toch overheerst de dankbaarheid. Hun zoon nodigt hen regelmatig uit om te eten, hun dochter komt graag langs voor een wandeling of een goed gesprek.

Mia kijkt liefdevol naar haar man. “Hij doet het toch allemaal maar voor mij.” En hoe ze hun leven samen beoordeelt? Daar hoeft ze niet lang over na te denken: “Ik geef mijn leven een 9. We hebben een mooi leven gehad… en nog.”